Gül yüzlülerin kirini gülsuyu kokan gözyaşları alır...
Ve damla damla gül dökülen ellerde gül kokusu kalır...
Tohumu eken bilir,
Göz yaşin döken bilir,
Gül kadrin diken değil,
çileyi çeken bilir,
Ve ey gözyaşim,
Bulutuna sadık yağmurlar gibi gel,
ve kadim bir dostu uğurlar gibi git
Geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel;
goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git
Bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel,
ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git.
pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git
Ve ağlamaktan korkma gözüm!..
Ağla ki kirlenmiş olan vicdanın gözyaşinla yıkansın
Ağlamak hassas ruhların ferahlama gayreti
ve
vicdan da yanan ateşi göz yaşlarıyla söndürme hamlesidir.
MADEM Ki GöZYAŞI BiR KUTLU DEMDiR...
AĞLAMAYI BiLEN GöZLER iÇiN O BiR ERDEMDiR..
Bir ateş düşünün,
dumanı âh ile çikar da külleri göz yaşina karışır ya
hayat bir mum alegorisidir hani,
mumun başındaki yanış gözde yaş olur da
gözyaşi alevle barışır ya
Alev can ipliğini yakınca,
acıdır ki,
bedenini eritir de mumun,
su ile alev birbiriyle yarışır ya
Gözyaşidır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar.
Arıtır ve eritir;
temizler ve gizler Fazilettir,
diyettir
Bu yüzden denilir ki gözyaşi yiğitler kârıdır
ve
civanmertler vakarıdır.
şaire unuttuğu mısrayı bir gözyaşi hatırlatır,
şehrazad üveyikler uçuran acıları bir gözyaşi anlatır.
Sancılı damarlarda ölümcül çilginliklari gözyaşidır okuyan satır satır.
Toplasan gözyaşlarını âsikin,
dalgalı bir deniz olur;
süzülürken bağrından, yakar geçer iz olur.
Yalnız doğar gibi her insan,
yalnız akar her damla ve yağmur yağmur gözyaşiyla ıslanır nisan.
En son, yağmur kuşları konar kuşpalazı çocuklarin salıncaklarına,
gözyaşi şefkat olur.
BENiM DAVAM BEŞERi DEĞiLKi
üMüDiM KIRILGAN OLSUN
Bütün boşluklarını sen doldurdun ömrümün
Söylenmedik sözler yerine sen vardın yanımda.
Sevdaya dair yeminlerden sonra sen vardın.
Köhne zamanın direnci adına,
acı çaglarin yaşlısı ve genci adına yine sen vardın.
Dikenler gülden habersiz iken,
gözler dilden de fersiz iken;
zamanından geriye düşmüş acılar için,
mânâda biçimleri yitiren sancılar için;
aynalarda eriyen sırlardan taşarak,
ucu kıyamete çikan asırları aşarak;
gerçekten daha gerçek kelamlarda
ve
Güzeller Güzelinden vuslat müjdeli selamlarda sen vardın
Hep sen vardın...
Bir gözyaşi,
gül mevsiminde güle karşi akarsa aşk olur adı;
sevgiyi damıtır en derin yerinden.
Suçlardan sonra tenha gecelerde akarsa tevbedir tadı;
gönülleri arıtır en kara kirinden.
Madem ki gözyaşi bir kutlu demdir,
elbette bir erdemdir.
Bir gözyaşi,
bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan.
özü sudur ama avuçta bir yalım,
gönülde bir yangin olur.
güzel gören güzel düşünür.
güzel düşünende hayatından lezzet alır...
Alıntı
|
