Bir ses çınlatiyor kulaklarımı,

arzdan bir tınlama sarıyor bedenimi, beynim işlevselliğini yitiriyor.

Feryadima bir cevap, çok ötelerden bir kokuyla geliyor atmosferime.

Binbir renk anka kuşları, uçuyor boşlukta...

Bir ses, bir ses geliyor kulaklarıma, iki hece, tek yürek atışı...

Öylesine doyumsuz, öylesine vazgeçilmez ki...

 

Bir ses geliyor yüreğime, rüzgar beyaz tülleri uçuruyor,

 bir neyzenin nefesindeki noktasız o kelimeyle, huzura bulayıp

 heryeri dolaşıp duruyor dört bir yanimda.

Öylesi güzel ki, yüzümdeki tebessümün son-suzluğa uzanan boyutu...

Öylesi güzel ki, ötesini hayal etmek fiziğin...

Ayaklarımın yerden kesilip Yaradan'a teslimiyeti...

Öylesine güzel ki, Kur'an sesleriyle mest olan bir

 aleme misafir olmak, katlarda çekilen tesbihlerle

 bir zikir şölenine konukluk...


Öylesine güzel ki, Hakk'ı tavsiye edip sabredenlerle hemhal olmak...

Hayal bile olsa öylesine güzel ki, Yaradan'ı seyir...

Senin Adın'la, doksan dokuz, hatta sonsuza varan en güzel isimlerle Sen demek; , , ,

demek.

 

Adın ne güzel Rabbim...


Hiçliğimin, acizliğimin, bir nokta misali ufalıp, değerimi

yitirdiğimin, görüntüsüz, fulu bir hale geldiğimin tek ispatı.

Oysa ben bir hiçmişim, oysa ben ne hoyrat harcamişim her anımı,

Adın'ı zikretmeden. Meğer ne zavallıymış zamanın Sensiz gecen kısmı.

Adın ne güzel, Adın ne güzel Rabbim.


İki hece, tek yürek atışı... Öylesi güzel ki, Adın!...

 İçimde kavgalar bitmiş, dünya şuracıkta dursun der gibiyim şu an.

Senin Adın'la gözlerimi kapayip zahiri unutmak ve ebedi hayatin

kapısından içeri girmek ne güzel. İnce ince işlenmis, göz nuruyla

 bezenmiş çini misali, yüreğimin süslenişi.


Ne güzel Adın!...

Nasıl da yakıştı kalbimin hecesine...

İki hece, tek yürek atışı...

Daha önce hiç farketmemiştim, Adın'la zenginleştiğimi,

sonsuz bir hazineye doğru yol aldığımı.


Öylesi güzel ki, adın!...

Az önce bir arkadaş verdin bana...

Adı, huzur. Ne de güzel ona yaslayıp başımı,

hiç konuşmadan anlaşmak.

 Hiç gitmesin istiyorum yanımdan. Sen diyor,

Sen diyor hep.

 

 Aman Yarabbi!!!

 

Ne güzel bir dost, adı huzur, adı huzur.

İki hece, tek yürek atışı...


Bugün bütün beyazlar, bütün maviler,

hatta bütün turuncular hatta en güzeli yesilin,

bir baska güzel.

Sen, bir baskasin bugün ya da ben.

Lakin yanilmiyorum galiba bugün herşey çok güzel, en çok da

 

 Sen, en çok da Sen, Rabbim.


Az önce gözlerime gelen, yanaklarımdan

süzülüp düşerken tuttuğum gözyaşlarımı doyasıya sevdim.

Nedenini bilmiyorum ama hıçkırarak ağlıyorum, kulaklarımda aynı ses.


İki hece, tek yürek atışı...


Öylesi güzel ki, Adın!...

İçimi saran tuhaf bir hasretlik,

kasıp kavuran bir yangın, büyüyor sanki.

Hiç böylesine bir özlem çekmemiştim.

 Tarifini bulamıyorum, Sen varken bile Sensizliği yaşamak gibi.

Gelememek yanına ve görememek Seni, hiç bu kadar acıtmamıştı beni.

Hayalin ötesine geçip bir vuslat anını yaşamak için neler vermezdim ki...

Adın bile bu kadar mest etmişken beni, kimbilir, kimbilir

Cemalin'i görmek nasıl da doyumsuz bir güzelliktir.


Sağır ve dilsiz bir gecede, Sana ait olan yüreğime bütün güzelliğiyle

Adın girdi.